Last night, we met in my dream.

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ฉันเคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว...

ถ้าจะบอกว่ามันมาจากที่ไหน ก็คงต้องตอบว่า

แอบเข้าสเปซของเขาเพื่อเข้าไปอ่านน่ะแหละ...

นี่เป็นเรื่องเดียวที่เขาเขียน ก่อนที่จะลบมันทิ้งในเวลาไม่นาน

ที่จริงฉันได้เซฟเก็บเอาไว้ด้วย แต่ดันเผลอลบไปโดยไม่ตั้งใจเสียนี่

เมื่อได้อ่านเรื่องนี้...ทำให้ฉันรู้ว่า ที่จริงแล้วเขาก็เป็นคนที่คิดอะไรลึกซึ่งเหมือนกัน

ทั้งๆที่ดูไม่น่าเป็นไปได้เลย แต่เอาเถอะ แท้จริงแล้วฉันรู้จักเขามากซักเพียงไหนเชียว

เรียกได้ว่า...ไม่ต่างอะไรไปกับคนแปลกหน้าหรอก

เรื่องของคืนวันศุกร์ที่เขาเขียนนั้นมีเนื้อความเกี่ยวกับ

ตัวผู้ชายคนนึงซึ่งน่าจะหมายถึงตัวเขาเองนั่นแหละ ที่ใช้ชีวิตไปอย่างว่างเปล่า

วนซ้ำไปซ้ำมาเป็นวงจร ทุกคืนวันศุกร์ก็ออกไปปาร์ตี้ เมาแล้วก็กลับ

กว่าจะตื่นก็เที่ยงๆของวันเสาร์ แล้วก็เตรียมตัวออกไปเที่ยวต่อ และก็เป็นแบบเดิมคือเมาแล้วก็กลับ

กว่าจะรู้ตัวก็เป็นตอนเย็นของวันอาทิตย์ซะแล้ว

เช้าวันจันทร์ก็ต้องไปเรียนตามเดิม เพื่อรอปลดปล่อยตอนคืนวันศุกร์ใหม่

ชีวิตที่ดูสนุก...แต่แท้จริงแล้วก็แสนจะว่างเปล่า เพราะขาดซึ่งความรัก

ที่ฉันจำไำด้คร่าวๆก็มีประมาณนี้แหละ อ่านแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า

ตัวฉันเองก็เช่นกัน ที่ยังคงใช้ชีวิตว่างเปล่าอยู่ร่ำไป...

ป.ล. ฉันไม่หวังแล้วหล่ะ กับความรักข้างเดียวนี้

ได้แต่ต้องปล่อยให้มันจางหายไปกับกาลเวลา...